PELVİK ENFLAMATUAR HASTALIK

Belirgin morbiditeye yol açan ciddi, yaygın ve sıklıkla birden fazla mikroorganizmayı içeren pelvik organların enfeksiyonudur. Kadınların %1-3’ü, 15-44 yaş arası kadınlarda en sık jinekolojik acil başvuru nedenidir. Olguların %85’i seksüel olarak aktif menstürel çağdaki olgulardır.

Olguların yaklaşık üçte birinde etken tek başına Neisseria Gonorhoeae’dır.Olguların üçte birinde ise N gonorhoeae ve diğer mikroorganizmaları içeren ‘mikst’ enfeksiyon görülür. Olguların son üçte birlik kısmında ise, olguların %5’inde de bulunabilen Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes gibi solunum yolu patojenlerinide içine alan mikst bir aerobik ve anaerobik enfeksiyon mevcuttur. Hasta başına 6.8 bakteri çeşidinin düştüğünü ortaya çıkaran bir çalışmada görüldüğü üzere laparaoskopik olarak doğrulanmış salpenjit hastalarının %40’ında polimikrobiyal bir enfeksiyon mevcuttur. Servikal N gonorhoeae enfeksiyonu olan kadınların yalnızca yaklaşık %15’i akut pelvik enfeksiyon geçirmektedir. Orgazmik uterus kontraksyonları veya N gonorhoea’nin sperme bağlanması mikroorganizmanın üst genital kanala taşınmasına yol açabilir.Chlamydia kabaca hastaların %20’sinde görülmektedir, bu oran hospitalize hastalarda %40’a çıkar. Üst genital kanalın Chlamydia ile enfeksiyon daha yavaş ve sessiz seyirli hafif bir salpenjite yol açar.

Çok eşlilik, uterusa veya servikse yönelik girişimler, vajinal duş risk faktörleridir. Mikst enfeksiyonlarda görülen birçok anaerobik mikrorganizma bakteriyel vajinozisli hastaların vajeninde görülen anaerobik mikroorganizmalarla aynı olduğu için bakteriyel vajinoz pelvik enfeksiyon gelişimi için risk faktörü olarak kabul edilmektedir. Olguların %15’i endometriyal biopsi, histerosalpingografi, RİA uygulanması ve benzeri müdahalelerden sonra gözlenmektedir.

Belirti ve Bulgular:

  • Pelvik ağrı ve hassasiyet (%100), defans veya rebound hassasiyet
  • Ateş (%40 hastada 39.50 C’ye varan) veya titreme
  • Beyaz kürede artış
  • Düzensiz vajinal kanama veya akıntı
  • Taşikardi, bulantı ve kusma
  • Pürülan servikal akıntı sıklıkla mevcuttur (Gram boyama ve kültür için alınmalıdır)

Kan sayımı, beyaz küre, eritrosit sedimentasyon hızı bakılmalıdır. Servikal kültür (servikal kültür ve üst genital kanal mikroorganizmaları arasında yalnızca %50 korelasyon olmasına rağmen) ve Gram boyama yapılabilir.

Tanının kesin olmadığı veya tedaviye zamanında cevap vermeyen hastalarda laparoskopi ile tanının doğrulanması düşünülmelidir. Hastaların %35’inde enfeksiyon görülmez.

Medikal Tedavi:

  • Ayaktan tedavi-14 günlük doksisiklin (100mg, 2x1) ile birlikte sefoksitin (2g IM) ve probenisid (1g oral) kombinasyonu veya 14 günlük doksisiklin (100mg, 2x1) ile birlikte seftriakson (250mg IM) kombinasyonu

  • Hospitalize hastalarda-sefoksitin (2g IV, 4x1) veya sefotetan (2g IV, 2x1) ile birlikte doksisiklin (100mg, 2x1, oral veya IV) önerilir. Mikst enfeksiyonlar için klindamisin (900mg IV, 3x1) ve gentamisin (2mg/kg yükleme dozu sonra 1.5mg/kg, 3x1) gibi bir aminoglikozit daha iyi sonuç verir.

  • Taburcu edildiken sonra- 14 gün boyunca doksisiklin (100mg, 2x1, oral) veya klindamisin (450 mg , 4x1).

Alternatif ilaçlar

  • Oral klindamisin (450 mg4x1) veya oral metronidazol (500 mg, 2x1) ile kombine edilerek ofloksasinde önerilmiştir (400mg, 2x1, oral, 14 gün).
  • Augmentin (500mg, 3x1, 10gün) ile aynı sonuçlar alınabilir.
  • Klindamisin ve aztreonam(2gr IM, 3x1) ile mükemmel sonuçlar alınmıştır.
  • Piperasilin (4gr) ile kombine IV, 3x1 olarak tazobaktamda (500mg) kullanılabilir fakat kür oranları yalnızca %90’dır (%5 iyileşme).

Ayırıcı tanıda ektopik gebelik veya apendisit olduğu zaman, insan immün yetmezlik virüsü (HIV) ile enfekte hasta , immünosüprese hasta, RİA kullanımı, nulliparite, paralitik ileus, peritonit veya toksisite, gebelik, daha önce başarısız tedavi öyküsü, şiddetli gastrointestinal belirtiler, belirgin morbidite, 390 C üzerinde ateş, tubo-ovaryen abse, kesin olmayan veya komplike tanı, güven vermeyen hasta veya beyaz kürenin 20.000’nin üzerinde veya 4.000’in altında olduğu durumlarda hospitalizasyon endikasyonu mevcuttur.

Sekellerin önlenmesi, enfeksiyonun önlenmesi (bariyer kontrasepsiyon, ‘güvenli cinsel ilişki’), risk altındakilerin taranması ve agresif tedaviye bağlıdır.Çoğu cinsel yolla bulaşan hastalıkta olduğu gibi hastanın partnerinde gonokokal, klamidyal veya insan immünyetmezlik virüsü (HIV) için taranmalı ve uygun şekilde tedavi edilmelidir.

Pelvik enflamatuar hastalık hastaların büyük çoğunluğunda tubal faktöre bağlı infertilite, ektopik gebelik, kronik karın ağrısına yol açmaktadır.İnfertilite riski her enfeksiyon hecmesinde yaklaşık olarak ikiye katlanarak yalnızca üç hecme sonra %40’a ulaşmaktadır. Kanıtlanmiş salpenjit hastalarında ektopik gebelik riski 4 kat artar ve hastaların %5-15’i pelvik enflamatuar hastalık hasarına bağlı olarak cerrahi tedaviye ihtiyaç duyar. Periton tutumlu perihepatite yol açabilir (Fitz-Hugh-Curtis sendromu). Tubo ovaryen abse rüptürü ve ardından septik şok hayatı tehdit edici olabilir.Pelvik enfeksiyon veya komplikasyonlarından ölüm (15-45 yaş arası kadınlarda) 100.000’de 0,29 olarak bildirilmiştir.

Erken ,agresif tedavi genellikle iyileşme ile beraberdir fakat nüks ve sekel ihtimali belirgindir.

Hızlı Ulaşım
Marmara Üniversitesi Eğ.Araş.Hast.Pendik
  • Mail : tevfik@yoldemir.com
  • Mail: info@yoldemir.com
Bizi Facebook'da Bulun

Sağlıklı ve Mutlu Günler


    UYARI : Bu sitede yer alan bilgiler, insanları sağlıkları hakkında bilgilendirmek amacıyla hazırlanmış olup, tıbbı tedavinin mutlak surette bir hekim tarafından yapılması zorunludur.
    Bilgilerin yanlış veya uygunsuz kullanımından doğacak mağduriyetten, konu içeriğini yazan veya düzenleyen kişiler sorumlu değildir. Sitedeki bilgilere dayanılarak teşhis ve tedavi yapmayınız.
    Bu siteyi ziyaret etmek ve/veya siteye üye olmakla bunları kabul etmiş sayılırsınız.